Wat is kunst?
Een ding is zeker: een algemeen geaccepteerde definitie van kunst bestaat niet.
Ondanks het ontbreken van zo’n definitie praat toch iedereen over kunst. Dat zou dan betekenen dat niemand precies weet waar hij het over heeft – en misschien is dat ook wel de charme ervan.
De maker kijkt anders naar kunst dan de waarnemer. Kunst laat zich niet vastleggen in één sluitende omschrijving, en dat is eigenlijk geweldig nieuws. Het betekent dat ieder voor zich mag bepalen welke vorm van kunst hem of haar raakt. Tegelijkertijd betekent het ook dat de mening van zogenaamde experts – die soms met luide stem een bepaalde vorm van kunst als dé norm presenteren – best met een korreltje zout genomen mag worden.
Elke scheppende kunstenaar voelt de behoefte zich op een eigen manier uit te drukken. Natuurlijk heb ook ik mijn voorkeur. Ik hou ervan om de kijker mijn schilderij in te trekken. Door een halfabstracte, expressieve manier van schilderen, met veel sfeer, emotie en kleur. Nat-in-nat, droge kwast, spetters – alles in een losse benadering. Geen aquarel die je meteen fotografisch op je netvlies hebt staan, maar een werk waarin steeds weer iets nieuws te ontdekken valt.
Dat is waar ik van hou. Dat is ook het werk waar ik zelf graag naar kijk bij andere kunstenaars. Het is mijn ultieme vorm van kunstbeleving.
Haha, ik zie je denken: “Hoor hem, kunst?” Nee hoor, ik dring niemand op dat mijn werk kunst is. Ik heb er alleen zelf dat gevoel bij. En ja, ook ik hoor bij “iedereen die over kunst praat”.
Ik kijk met respect naar andere kunstenaars en stijlen. Daardoor heb ik geleerd te waarderen en te genieten van uiteenlopende vormen van expressie. Maar… kwalitatief moet het goed zijn. Het moet iets extra’s hebben. Het moet mij raken. Pas dan noem ík het kunst.
Zoals de grote dichter Khalil Gibran schreef:
“De schoonheid is in het oog van de toeschouwer.”
Reactie plaatsen
Reacties